Diecezja sandomierska – Cataloga, wolna encyklopedia

Diecezja sandomierska

Z Catalogi, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Diecezja sandomierska
Państwo Polska Polska
Siedziba Sandomierz
Wyznanie rzymskokatolickie
Metropolia lubelska
Katedra diecezjalna Katedra w Sandomierzu
Biskup diecezjalny bp Krzysztof Nitkiewicz
Biskup pomocniczy bp Edward Frankowski
Biskup senior bp Wacław Świerzawski
Dane statystyczne
Liczba wiernych 662 832
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych

632
Liczba dekanatów 24
Liczba parafii 242
Powierzchnia 7 850 km²

Diecezja sandomierska (Dioecesis Sandomiriensis) - jedna z 3 diecezji obrządku łacińskiego w metropolii lubelskiej w Polsce.

Spis treści

Diecezja sandomierska powstała 30 czerwca 1818. Papież Pius VII bullą "Ex imposita nobis" wydzielił ją z terenu diecezji krakowskiej. Do nowej diecezji weszły m.in. archidiakonaty zawichojski i opatowski. Naturalnymi granicami diecezji były rzeki: Wisła, Pilica, Czarna a także pasmo Gór Świętokrzyskich, toteż wówczas swym kształtem przypominała nieco Afrykę. W tym kształcie dotrwała aż do 25 marca 1992, kiedy to papież Jan Paweł II bullą "Totus Tuus Poloniae Populus" przeorganizował strukturę diecezji w Polsce. Na mocy tego dokumentu z terenu dawnej diecezji sandomierskiej powstała diecezja radomska, zaś do pozostałych 8 dekanatów zostały dołączone 2 dekanaty z diecezji lubelskiej, 7 dekanatów z diecezji przemyskiej oraz 1 dekanat z diecezji tarnowskiej. Obecnie diecezja sandomierska jest diecezją sufraganalną metropolii lubelskiej. W 2010 nastąpiła reorganizacja dekanatów Stalowa Wola-Północ i Stalowa Wola-Południe dekretem ks biskupa ordynariusza diecezji Krzysztofa Nitkiewicza uległy likwidacji a w ich miejsce powstały dwa nowe dekanaty: dekanat Pysznica i dekanat Stalowa Wola. Najmłodszą parafią w diecezji sandomierskiej jest Parafia Świętego Jana Chrzciciela w Jeżowem, która została erygowana przez bpa Krzysztofa Nitkiewicza 25 października 2009 roku.

testy ciążowe | angielski Gliwice | noclegi | kurtyny powietrzne | domisie

źródło Wikipedia